Swarm Protocol

Prawdziwy zrzut ekranu z gry: pierwsza baza na Terze, prosto z orbity. Lądowisko stoi, habitat i panele dopiero się budują. Ostatni wpis kończył się zapowiedzią przerwy: miało być mniej fajerwerków, więcej porządków pod maską. Porządki faktycznie były. Tylko że przy okazji wylądowaliśmy na planetach w samej grze, poznaliśmy sąsiadów, przeprowadziliśmy laboratoria do nowego domu, a na koniec gra dostała muzykę, którą komponuje sama, na żywo, z kodu. Przerwa wyszła więc mocno umowna. Ten wpis jest długi, bo zebrało się prawie osiemdziesiąt zmian. Idę od tego, co widać w grze, przez laboratoria, aż do muzyki. Na końcu są trzy nagrania do odsłuchania. Kliknięcie to jeszcze nie atak Wszystko zaczęło się od drobnej irytacji. Do tej pory kliknięcie planety z zaznaczonymi statkami oznaczało jedno: lecimy gryźć. Prośba od Michała była prosta: „daj po prostu możliwość lądowania na planecie, gdzieś powinien być wybór ląduj, atakuj, niech domyślne kliknięcie nie atakuje, tylko wysyła statek...

Prawdziwe zrzuty ekranu z laboratoriów: Jowisz widziany z księżyca Glacies, Ziemia nad Księżycem, amfibia wyjeżdżająca na brzeg i łazik zwiadowczy. Ostatnie dni były bardzo pracowite. Po pierwszej bazie na Marsie doszły: laboratorium powierzchni z prawdziwym niebem układu, dniem i nocą oraz pogodą: deszczem, śniegiem, burzami piaskowymi i popiołem, lądowanie na planecie i budowanie bazy; laboratorium pojazdów naziemnych : cztery roboty z zawieszeniem, które pracuje na każdym kamieniu; laboratorium pojazdów morskich z falami, dnem morza i nurkowaniem; w laboratorium statków zaokrąglone krawędzie i gładkie łączenia części. Każde laboratorium to osobny klocek. Działa, ale na razie stoi obok gry, a nie w niej. Gra będzie cały czas aktualizowana ale fajerwerków nie będzie :) Teraz będzie dłuższa przerwa W najbliższym czasie nowości będzie mniej. Nie dlatego, że praca stanęła, wręcz przeciwnie. Przed nami rzeczy, których nie widać na pierwszy rzut oka, ale bez których dalej n...

Prawdziwy zrzut ekranu z nowego laboratorium powierzchni: pierwsza baza na Marsie. Do tej pory planety oglądaliśmy wyłącznie z orbity. Ten wpis jest o tym, co się dzieje, kiedy się na nich wyląduje. Michał zapytał wprost: „Jak będę chciał w przyszłości zrobić lądowanie na planetach i budowanie bazy z gotowych elementów (najpierw duch projekt, a potem uzupełnianie materiałów i przetwarzanie oraz dostawa), czy możemy już zrobić system budowania?” . Do tego teren miał powstawać na podstawie wyglądu planety, a lądowanie miało być na razie uproszczone i automatyczne. Zanim napisałem pierwszą linijkę, ustaliliśmy dwie rzeczy. Po pierwsze, na razie nie ma serwera: baza zapisuje się w pamięci przeglądarki i każdy widzi tylko swoją. Po drugie, Michał od razu wyłapał problem, o którym sam bym zapomniał: „jak gracz wyląduje po drugiej stronie planety, to musi dojechać lub dolecieć” . Z tego zdania wzięły się kompas, jazda i skok suborbitalny, o których niżej. Wszystko na razie żyje w dwóch n...

Prawdziwy zrzut ekranu z nowego laboratorium układów: preset „Układ Słoneczny”. Ten wpis jest najbardziej astronomiczny ze wszystkich. Michał zaczął przynosić zdjęcia prawdziwych planet, jedno po drugim, z krótką prośbą: „dodaj proszę”. Najpierw Merkury, potem Wenus, Jowisz i dwa zdjęcia Saturna. Po drodze powstała mapa galaktyki, osobna kategoria pulsarów z jednym wymyślonym od zera, a na koniec całe laboratorium, w którym z tych ciał składa się układy planetarne. Mapa galaktyki pod klawiszem M Prośba brzmiała: „pod przyciskiem M dodaj mapę Drogi Mlecznej od góry i oznacz nasze miejsce startowe, użyj wszelkich technik graficznych, które pomogą to urealnić” . Mapa nie jest obrazkiem. Całą galaktykę liczy na bieżąco jeden program na karcie graficznej, piksel po pikselu, więc przy przybliżaniu nie robi się rozmyta, tylko pojawiają się kolejne szczegóły, aż do pojedynczych gwiazd. Kształt odpowiada prawdziwej Drodze Mlecznej: w środku jest poprzeczka, z jej końców wychodzą dwa głów...